Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Έλλειψη οξυγόνου

Πώς να ξεγελάσεις το χρόνο; Αυτόν, ναι αυτόν, που κάποιες στιγμές είναι σύμμαχός σου, αυτόν που κάποιες στιγμές προσπαθείς να παγώσεις θέλοντας να ζήσεις όσα ονειρεύεσαι ξύπνιος. Και γιατί να σου κάνει τη χάρη; Ποιός είσαι εσύ που του ζητάς χάρη; Σε γνώριζε και από χθες; Είχατε συστηθεί παλαιότερα;

Ανικανοποίητος θα μείνεις. Όπως ανικανοποίητος είσαι μια ζωή. Όπως αποζητάς συνέχεια τις στιγμές που θα σε γεμίσουν με οξυγόνο και σου τις δίνει με φειδώ, έτσι και χειρότερα τις ρουφάει από μέσα σου και μένεις ένα κουφάρι. Ναι, κουφάρι, στον πάτο του βυθού σου. Εκεί που δεν ακούγεται απολύτως τίποτα. Τίποτα.

Και περιμένεις την ανέλκυση βασανιστικά να ξεκινήσει. Να αρχίσεις και πάλι να ανεβαίνεις στην επιφάνεια, να αναπνεύσεις, να κοιτάξεις και πάλι τον ήλιο κατάματα. Να αναμετρηθείς μαζί του επί ίσοις όροις. Άραγε θα τα καταφέρεις;

υγ: Άλλα ήθελα να γράψω.. και άλλα βγήκαν στην πορεία.. That's life.. Επιφυλάσσομαι..

8 σχόλια:

σιωπηλος είπε...

ο χρονος ειναι αυτος που μας μετριαζει...και ειναι κριμα ...ο χρονος ειναι η στερηση του οξυγονου...και ειναι κριμα...αλλωστε ο ανθρωπος παντοτε δεν εψαχνε αν βρει τον τροπο νικης του χρονου...της φθορας;;;

κυρια μου παντα απο αλλου ξεκιναμε και αλλου φτανουμε....σημασια εχει το ταξιδι μας!!!
να εισαι καλα!!!

ruth_less είπε...

Ένα παιχνίδι με τον χρόνο είναι η ζωή όλων μας. Άλλοτε νοιώθουμε ότι προπορευόμαστε, άλλοτε μας προσπερνά και τον κοιτάμε να χάνεται στο βάθος... κάποτε συμβαδίζουμε.

Ναι, το ταξίδι έχει σημασία και η συμφιλίωση μας στην πορεία μας με τον Χρόνο.

Στο τέλος κερδίζει αυτός μου φαίνεται. Συνεχίζει απτόητος την πορεία του έτσι ή αλλιώς. Η συμφιλίωση μαζί του είναι το μόνο μας όπλο.

Αυτό βγήκε, άρα αυτό χρειαζόσουν να γράψεις... that's life :)

Υάδα είπε...

σιωπηλέ καλημέρα,

αυτός, ο γνωστός και αδυσωπητος εχθρός και φίλος ταυτόχρονα. Οξύμωρο σχήμα, δεν νομίζεις πως είναι;

Δεν ξέρω αν ποτέ καταφέρω να ισοσταθμίσω τις δύο του μορφές. Ίσως, κάπου, κάπως, κάποτε... Μπορεί λίγο πριν το τέλος..

Στο ταξίδι μου δε θέλω να ξέρω το τέλος. Το μόνο που θέλω, είναι να ζω. Με φυσικό οξυγόνο. Από αυτό που συγκεκριμένα χαμόγελα, συγκεκριμένα ζευγάρια μάτια με γεμίζουν.

Να είσαι καλά. Σε ευχαριστώ :-)

Υάδα είπε...

ruth_less μου καλημέρα,

Κανακέματα άραγε δέχεται; Όσες φορές κι αν το προσπάθησα δεν είχε επιτυχία. Δεν ξέρω αν φταίω εγώ που δεν μπορεί εκείνος να συμβαδίσει μαζί μου...

Η συμφιλίωση μαζί του μοιάζει ακατόρθωτη. Πού θα πάει όμως, κάποιος από τους δύο μας θα κάνει πίσω. Έτσι κι αλλιώς το ταξίδι πάντα θα συνεχίζει κι εμείς την πορεία μας μέσα και από αυτό.

Απόψε ήθελα άλλα να γράψω. Άλλα ένιωθα και το περίεργο είναι πως αυτά τα άλλα νιώθω να κατακλύζουν το είναι μου. Με άλλα ξύπνησα το πρωί μου. Η πορεία μου είχε μια απόκλιση. Πολύ "καυσαέριο" μάλλον κι εγώ είμαι φίλη της θάλασσας, του ήλιου και της εξοχής... και της βροχής... που όμως απόψε δεν τη θέλω κοντά μου...

Προφανώς, το χέρι πάει από μόνο του απόψε.. και φράζει την οξυγόνωση.

Σε ευχαριστώ..
Καλή εβδομάδα να έχουμε :-)

b|a|s|n\i/a είπε...

άλλοτε θέλουμε να περάσει. άλλοτε να σταματήσει. άλλοτε να μην υπήρχε. μοιάζει να περνά τόσο γρήγορα. και τόσο αργά. άλλοτε μοιάζει να λείπει οξυγόνο. άλλοτε να περισσεύει. μα πάντα αναπνέουμε. στο πέρασμά του. άλλοτε πιο αργά. άλλοτε πιο γρήγορα.

Υάδα είπε...

b|a|s|n\i/a καλημέρα και καλή σου εβδομάδα :-)

Οξυγόνο μάλλον πάντοτε υπάρχει, ίσως να μην έχουμε αναπτύξει τους κατάλληλους μηχανισμούς απορρόφησής του μέσα μας.

Αλλά ξημέρωσε νέα μέρα και καινούργια εβδομάδα. Κάνω λάθος; Έχει και αυτή τη συννεφιά σήμερα...

Να είσαι καλά. :-))

Masterpcm.. είπε...

Life like oxyzen.

Καλή εβδομάδα.

Υάδα είπε...

Masterpcm καλημέρα,

κάπως έτσι.. μακάρι να μπορούσαμε να δώσουμε λίγο από το οξυγόνο που έχουμε σε αυτούς που πραγματικά το έχουν ανάγκη και οι στιγμές τους είναι πλέον μετρημένες.. έως ανύπαρκτες..

Αχάριστοι είμαστε. Μόνο όταν μια ζωή φτάνει στο τέλος της καταλαβαίνουμε την αξία της..

Και είναι άδικο αυτό... πολύ άδικο..

Δεν ξέρω αν θα είναι καλή εβδομάδα. Τα νέα δεν είναι καλά.. αναμένουμε την λύτρωση και μια δεύτερη Ανάσταση..

Να είσαι καλά. Σ’ευχαριστώ